ماده مخدر شیشه چیست و چرا به آن شیشه می گویند؟

چکیده علمی:مت آمفتامین که در ایران با نام های شیشه، آیس و کریستال شناخته می شود، یک محرک قوی سیستم عصبی مرکزی از خانواده فنیل اتیل آمین هاست. این ماده با افزایش آزادسازی و مهار بازجذب دوپامین که پیامرسان شیمیایی مغز است و نوراپینفرین، طوفانی عصب شیمیایی در مغز ایجاد می کند و وابستگی شدید ذهنی و روحی به همراه دارد. برخلاف تریاک، شیشه وابستگی بدنی کلاسیک با درد عضلانی شدید ایجاد نمی کند. بر اساس گزارش های برخی مراکز، حدود 80 درصد وابستگی آن در مغز و روان ریشه دارد، اما این رقم یک برآورد عمومی است و در همه مطالعات تأیید نشده است.هشدار پزشکی:اطلاعات این صفحه صرفاً آموزشی است و جایگزین تشخیص، تجویز یا درمان پزشک نیست. هرگونه تصمیم درباره مصرف، قطع یا تغییر دارو باید تحت نظر متخصص انجام شود. مصرف و ترک شیشه باید تحت نظارت مستقیم روانپزشک و تیم درمان اعتیاد انجام شود.یادداشت شفافیت:برخی آمارهای این مقاله بر اساس برآوردهای پژوهشی است و رقم واحد و قطعی برای همه موارد وجود ندارد. برای اطلاعات شخصی دقیق، با پزشک مشورت کنید. 

ماده مخدر شیشه چیست و چرا به آن شیشه می گویند؟

وقتی از شیشه یا مواد مخدر شیشه صحبت می کنیم، در واقع از مت آمفتامین هیدروکلراید صحبت می کنیم. این ماده کریستال های شفاف و بی رنگی دارد، به همین دلیل به آن شیشه می گویند. در خیابان با نام های آیس، کریستال و گلس هم شناخته می شود. اشتباه رایج خانواده ها این است که فکر می کنند این ماده هم مثل تریاک یک مخدر گیاهی است. در حالی که یک ماده کاملاً صنعتی و ساخته دست بشر است. اگر تریاک یک مسکن است که مغز را کند می کند، این ماده یک محرک است که مغز را تا حد زیادی تحریک می کند. به همین دلیل فرد مبتلا ساعت ها بیدار می ماند، پرحرف می شود و احساس قدرت غیرواقعی دارد.

مواد شیشه از چه چیزی ساخته شده؟ (تفاوت با ماهیت و ویژگی ها)

بسیاری می پرسند این ماده مخدر از چه ساخته می شود؟ پاسخ کوتاه این است: مت آمفتامین در آزمایشگاه های زیرزمینی از ترکیباتی مانند سودوافدرین ساخته می شود. جزئیات دقیق ترکیبات، طبع شیشه و اینکه آیا توهم زا است یا نه، یک موضوع جداگانه است که در مقالات بعدی به آن می پردازیم.

آیا شیشه مرفین دارد؟ تفاوت اصلی با اپیوئیدها

خیر. این یکی از خطرناک ترین باورهای نادرست است. این ماده هیچ مرفینی ندارد و مرفین و متادون مخدر هستند و سیستم عصبی را کند می کنند در صورتی که این ماده محرک است، پس به همین دلیل درمان آن با متادون نه تنها بی فایده، بلکه خطرناک است. در پروتکل کلینیک کیمیای رهایی، ما هرگز برای شیشه، متادون یا بوپرنورفین به عنوان جایگزین تجویز نمی کنیم. پیشنهاد: پیشنهاد میکنم که برای درک بهتر روش های درمانی کلینیک کیمیای رهایی بهتر از خدمات کلینیک ترک شیشه: درمان تخصصی و سرپایی (بدون بستری) را مطالعه کنید.

چرا شیشه اینقدر وابستگی زا است؟ 80 درصد مسیر در فضای ذهن

در مقالات دیگر سایت گفتیم که چرا اراده به تنهایی کافی نیست. مت آمفتامین با ورود به مغز، میزان دوپامین را خیلی بیشتر از حالت طبیعی آزاد می کند و بر اساس برخی گزارش ها، این میزان می تواند تا 10 برابر بیشتر باشد، اما این تخمین بسته به شرایط فردی متفاوت خواهد بود. مغز برای محافظت از خود، گیرنده های دوپامین خود را کم حساس می کند. از این لحظه به بعد، فرد بدون شیشه دیگر نمی تواند لذت، انگیزه یا حتی تمرکز را تجربه کند. این محرک از یک «انتخاب» به یک «نیاز حیاتی» تبدیل می شود. اینجا تفاوت قطع مصرف با روش درمانی بالینی مشخص می شود و شاید می توان فرد را در یک مرکز نگهداری اجباری حبس کرد و دسترسی او را قطع نمود، اما مغز آسیب دیده او همچنان نیاز دارد. در کلینیک کیمیای رهایی، با دارودرمانی پویا (بوپروپیون، مودافینیل) و نوعی مشاوره درمانی روی تغییر فکر و رفتار، این نیاز را به وسوسه، و سپس به بی تفاوتی تبدیل می کنیم. منابع:

Barr AM, et al. The need for speed: an update on methamphetamine addiction. J Psychiatry Neurosci. 2006. PMID: 16951733 Courtney KE, Ray LA. Methamphetamine update. Drug Alcohol Depend. 2014. PMID: 25176528